Schrijver Dichter Columnist

Alleenstaande man

1383558-mallard-ducks-2.large.jpg

Na de dood van zijn moeder, had hij voor zichzelf een wandelroute uitgezet van precies één uur. Zijn bedoeling was om deze route dagelijks te lopen en vaak deed hij dat ook. Alleen als het Hollandse weer te slecht was, sloeg hij wel eens over, dan had hij de rest van die dag een slecht gevoel. Het altijd maar in huis hangen, hij werd er gek van. Hij dronk sloten koffie en rookte stevig, zoals zoveel mannen van zestig jaar die niet meer werken en alleen zijn. Hij praatte wel eens met zijn hond, maar die zei niets terug. De gesprekjes met zijn hond werden wel steeds minder, omdat hij op een slechte dag aan het dier vroeg: “Wat eten wij vandaag? Kook jij vandaag?” Het dier gaf geen antwoord en met een schok realiseerde hij zich, dat honden niet kunnen koken. De hond kon ook niet mee op zijn dagelijkse wandelroute. Dit kon het dier niet meer aan, het was te oud, was blind en lag liefst de hele dag in zijn mand te suffen.

De wandelroute liep vanaf zijn huis door een parkachtig natuurgebied. Hoewel de route midden in een druk bevolkt gebied lag, kwam hij meestal maar weinig andere wandelaars tegen. Daar was hij blij mee. Immers een wandelende man met een hond vindt men heel normaal, wat voor een engerd het ook moge zijn. Maar een man alleen die vindt men maar raar. “Wat moet die man daar, zo alleen? Waarom loopt die daar?” Trimmers en joggers, fietsers en mountainbikers niemand heeft er moeite mee. Twee mannen alleen, dat kan ook nog Maar één man alleen?

Als hij iemand tegen kwam wachtte hij af of die persoon hem zou groeten. Waarom moest hij altijd als eerste groeten. Vrouwen reageerden heel verschillend, sommige liepen zonder iets te zeggen voorbij, alsof hij niet bestond, alsof hij er niet was. Anderen zeiden vriendelijk gedag, maar hij merkte dat ze hem vanuit hun ooghoeken in de gaten hielden. Of dacht hij dat maar? Aan zijn wandelroute ligt een vijver. Op een dag zat aan die vijver een jonge blonde vrouw, alleen, zonder hond. Zij voerde de eendjes en dat had ze blijkbaar vaker gedaan, want alle eendjes liepen of zwommen om haar heen. Dat moest wel een aardige vrouw zijn! Of dacht hij dat maar?

Martin Wings